نانوشتن باربد گلشیری و یازده نمایشنامه از بکت

 

 

بیش‌تر از هر چیز، ذوق‌زده‌ام از داشتن و یافتن این کتاب تازه‌منتشرشده؛ هم برای شبه‌مقدمه‌ی خوب باربد گلشیری با نام «نانوشتن» بر نوشته‌های بکت و هم برای خواندن کارهایی از بکت که قبلاً نخوانده بودم. با باربد گلشیری ‌ـ‌که خیلی طول نکشید تا بفهمم فرزند هوشنگ گلشیری‌ـ است، پیش از این آشنا نبودم اما با خواندن «نانوشتن» مسلماً پی‌گیر نام او هستم؛ هرچند هیجان خواندن و سر در آوردن از چند و چون کتاب و حواله دادن خواندن دقیق‌تر به زمانی دیگر، نگذاشت آن طور که دوست دارم بخوانمش اما همین خواندن باعجله هم کافی بود تا لذتی را که آدم از خواندن یک نوشته‌ی خوب می‌برد، پیدا کنم و قضاوتم مثل خواندنم عجولانه نباشد.

حدود چهل صفحه از کتاب، متن «نانوشتن» باربد گلشیری است و بعد از آن به ترتیب «بازی بدون کلام1»، «بازی بدون کلام2»، «آمد و رفت»، «نَفَس»، «تک‌گویی»، «Rockaby»، «بداهه‌های اوهایو»، «Quad»، «Catastrophe»، «Nacht und Trau me» و «چی کجا» آمده است. (بعضی از این کارها قبلاً هم ترجمه شده بوده است.)

مسئله‌ی «ننوشتن»، «ننویسندگی»، «نه‌نوشتن»، «نه‌نویسندگی»، «نانویسندگی» یا «نانوشتن» و آن هم به تعبیر خانم دونادیو، نه با دم زدن از نوشتن بلکه با نوشتن، برای خیلی‌ها ممکن است دغدغه باشد، هم‌چنان که برای من هست و گمان می‌کنم این کتاب تحفه‌ای است برای کسانی که این قضیه برایشان مسئله است و به آن فکر می‌کنند؛ هم به خاطر «نانوشتن» گلشیری که با خاطره‌ای خواندنی شروع می‌شود و به (جهان بکت) و توضیح مختصری از آن و مسئله «نانوشتن» می‌انجامد و هم به خاطر مجموعه‌ای که از کارهای کوتاه بکت گرد آورده است.

 

شاید انتخاب خوبی نباشد از «نانوشتن»، اما:

«... اگر دیگر به امید انزال یا ارضایی مشتو نمی‌زنم، نمی‌نویسم یا چیزی نمی‌سازم، دیگر چرا باز همان می‌کنم؟ شاید به امید آن روز خجسته که سکوت کنم. آروزی نام‌ناپذیر نیز همین بود.

دست آخر باید امید ببندم که دیگر چیزی نگویم، یا امید ببندم که صندلی گهواره‌ای ـ‌که از خود گهواره تا به حال در آغوشم گرفته است‌ـ دیگر بگوید: «هیس». ننویسم یا دست‌کم فقط به امید روزی بنویسم که دیگر نخواهم نوشت. یا بیهوده امید ببندم به مردن تخیل.

هیچ‌کجا نشانی از حیات [...]، تخیل نمرده هنوز، چرا، مرده، چه خوب، تخیل کنید تخیل مرده.1»

 

یازده نمایش‌نامه / سمیوئل بکت [ترجمه باربد گلشیری]، نانوشتن؛ باربد گلشیری

تهران، نیلوفر، 1387

147 ص، 2800 تومان

چاپ اول، پاییز 1387، شمارگان: 2200 نسخه

  ___________________

1. Samuel Beckett, "Imagination Dead Imagine", First Love and Other Shorts, Grove Press (New York, 1974), p. 63.

/ 4 نظر / 19 بازدید
حمیدرضا شریفی

مرسی

مهدی کفاش

عیدت مبارک همین! شادزی

هادی نوری

سلام. سال نو مبارک. داستانی از شما در مشهد نقد شد و کاش می بودید.