وَعَلَى الأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِيمَاهُمْ

Aaraaf

ادگار آلن پو شعري دارد به نام «اعراف» كه در مجموعه‌اي با نام
Al Aaraaf, Tamerlane, and Minor Poems,
.در سال 1829 منتشر كرده است

در سال 1672 يك ستاره‌شناس سوئدي ستاره‌ي جديدي را در آسمان كشف مي‌كند كه حدود هفده ماه در آسمان رؤيت مي‌شود. آلن پو با الهام از اين كشف تازه، در شعر خود اين ستاره را «اعراف» مي‌نامد كه خود اين نام هم برگرفته از سوره‌ي هفتم قرآن است. اعراف در قرآن، مكاني است در قيامت كه انسان‌هايي كه خوبي و بدي‌شان به طور قطع مشخص نيست جاي مي‌گيرند تا عاقبت، با عفو الاهي به بهشت بروند كه شرح آن در سوره‌ي اعراف آمده است.
    اين شعر درباره‌ي فرشته‌اي زيبا به نام Nesace است كه در ستاره‌ي اعراف زندگي مي‌كند. در بخش اول شعر، خداوند به Nesace فرمان مي‌دهد كه پيامي را به «جهان ديگر» ببرد. Nesace به Ligeia، فرشته‌اي ديگر، خبر مي‌دهد تا او به هزار فرشته‌ي ديگر فرمان خدا را اعلام كند و آنان اجرايش كنند. از ميان اينان دو روح، از فرمان سرپيچي مي‌كنند كه عبارت‌اند از Ianthe و عاشق او Angelo كه مردنش در زمين و انتقالش به اعراف را شرح مي‌كند. سرپيچي اين دو عاشق و معشوق از دستورات Nesace سبب مي‌شود كه خداوند به آنان اجازه‌ي ورود به بهشت را ندهد...

الاعراف - ادگار آلن پو - Al Aaraaf - Edgar Allain Poe.

  

نویسنده : مهدی موسوی نژاد ; ساعت ۱:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٢/٩
تگ ها :