آيه‌هاي انساني

‹‹و اينك پيش رويتان كتابي است كه كار نوشتنش به پايان نرسيده است* كتابي كه نوشته مي‌شود و خواهد شد، بي‌آن‌كه همچون ديگر كتاب‌ها روي سخنش با آدمي‌زادگان باشد* كتابي كه در پيشگاه خدا نوشته مي‌شود* و طاغيان خواهند گفت: «چگونه كتابي روي به آدميان نداشته باشد، در حالي‌ كه از كتاب، جز آنان بهره‌اي نگيرند؟»* بگوييد: «زمان آن رسيده است كه بشر، با خدا سخن بگويد و پاره‌اي از آن‌چه را ديده است، با او بازگويد.»* اين «آيه‌هاي انساني» است* شكوه‌نامه روح رنج‌كشيده بشر* اين كتاب را سوشيانت نمي‌نويسد* «انسان» مي‌نويسد* سوشيانت آن‌چه را بازمي‌يابد به قلم مي‌سپارد و قلم در دست خداست*

اين «كتاب شن» است* كتابي كه نوشتنش هيچ پاياني ندارد* «آيه‌هاي انساني» كتابي است گشوده بر ميز تحرير هر انساني كه بر نوشتن تواناست* سوشيانت چيزهايي مي‌نويسد و «انسان» كلمات او را جابه‌جا مي‌كند* بر آن‌ها حاشيه مي‌نگارد و ميان جملات نوشته‌شده آن، جملاتي تازه مي‌افزايد* واژه‌ها در هم مي‌ريزند و جملاتي بديع مي‌آفرينند* جملات از هم مي‌پاشند و كتابي نو به وجود مي‌آورند* «آيه‌هاي انساني»* كتابي كه نوشته شده است و همواره نوشته خواهد شد* و روي سخنش با خداست*››

 

  
نویسنده : مهدی موسوی نژاد ; ساعت ٧:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱/٢٠
تگ ها :